Het is natuurlijk onvermijdelijk, dat ik in deze nieuwsbrief terugkom op de geslaagde Nationale Groendag 2019 in Wageningen. Met ruim 320 deelnemers op één van de mooiste plekken van ons land en een sterk programma met belangwekkende sprekers zag het er tevoren al veelbelovend uit. Maar het was wel spannend of het allemaal zou lukken.

In de eerste plaats wil ik de gemeente Wageningen bedanken voor de ondersteuning (praktisch en financieel) en het steeds grotere enthousiasme, waarmee de klus is geklaard. Dankzij de inzet en de goede contacten van de gemeente konden we niet alleen een paar bijzondere sprekers ontvangen, maar kwam ook de gedeputeerde van Gelderland langs om te melden, dat de provincie graag aansluit bij Steenbreek. Waarmee we vier provincies in onze gelederen hebben.  

De aftrap was voor een recent geridderde Louise Vet, de initiatiefnemer van het Deltaplan Biodiversiteit, de ‘ronde tafel voor de natuur’. Zij wees in een stevig verhaal op de tot nu volstrekt onvoldoende aandacht, die er is voor de aantasting van het ecologisch systeem. Ze liet ook blijken dat ze twijfels heeft of het Deltaplan in dit opzicht gaat werken. Misschien moeten we meer verwachten van de commissie Remkes, waar ze ook aan deelneemt.

Joris van Toor van de Nederlandse Bank kwam in zijn duidelijke en degelijke verhaal met goed nieuws: de DNB gaat de risico-beoordeling die ze doen bij banken, verzekeringen en pensioenfondsen uitbreiden naar milieuschade, bioschade en duurzaamheidsrisico’s. Op deze manier wordt een begin gemaakt met het meewegen van de onbetaalde rekeningen in de economie, zoals klimaatschade, vervuiling, uitputting en andere tot nu toe ongenoemde kostenposten. Zaterdag vond ik in de krant een pleidooi om het economie-onderwijs te vernieuwen, omdat het nauwelijks meer gaat over de realiteit. Er is beweging in de goede richting!

Landschapper Adriaan Geuze maakt zich al heel lang boos over de verrommeling van het landschap. Hij pleitte voor het grote gebaar op basis van een ‘Napoleontische’ visie, maar ook met aandacht voor de spontane ontwikkeling en duurzaamheid. Hij zorgde met een enthousiast betoog voor nieuwe energie vlak voor de lunch en toonde zich een grote fan van Steenbreek, maar z’n vrouw beslist wat er in de tuin gebeurt.

Steenbreektrofee
Tussendoor werd de Steenbreektrofee uitgereikt aan de bewoners van Spijk (waar de Rijn écht ons land binnenkomt!), die op indrukwekkende wijze zelf hun openbare ruimte op een echte Steenbreek-manier hebben aangepakt. Er waren tien deelnemers in deze eerste editie van de vernieuwde prijs.

’s Middags werden er in twee rondes zes workshops gehouden, waarin partners van Steenbreek hun bijdragen leverden aan de versterking van het informatieve karakter van de dag. Maar er werden ook tuinen ontworpen en er was een wateringenieur, die het belang van een gezonde bodem benadrukte. Intussen werd er per bus een bezoek gebracht aan het instituut waar Louise Vet tot voor kort directeur was en aan de Binnenveldse Hooilanden, die bedreigd worden door de stikstof en daarom nu in Den Haag op het offerblok liggen.

Natuur-inculsief bouwen
De actualiteit was ook aanwezig in de vorm van een brief aan twee ministeries, door mij ondertekend namens twintig organisaties, die ervoor pleiten natuur-inclusief bouwen tot de norm te verklaren. De aanwezigen lieten op Noord-Koreaanse wijze horen, dat zij ook achter deze brief staan. Daarmee was de diversiteit van de dag compleet, wat tot lang napraten aanleiding gaf. Ik mocht toen al veel complimenten ontvangen en dat bleef in de dagen daarna nog even digitaal doorgaan. Zoals een enthousiaste deelnemer zei: “Het was prachtig, helemaal Steenbreek!”        

Wout Veldstra
Voorzitter
Stichting Steenbreek