Duizend pollen Pennisetum alopecuroides ‘Hameln’ (ofwel Lampenpoetsersgras) zijn er geplant. ‘En ze zijn allemaal aangeslagen.’ Carijn Beumer van Operatie Steenbreek Maastricht is op bezoek bij Veronique en Armand uit Maastricht vanwege hun opvallend gemakkelijke maar toch groene voortuin.    

In een tijd waarin betegeling wordt gezien als de alomvattende oplossing voor gebrek aan tijd of groene vingers, staat Carijn de komende tijd stil bij tuinen die de potentie hebben de in Nederland rondwarende tegelterreur te keren. Ook al zijn ze misschien niet de meest biodiverse tuinen die je kunt vinden. De effecten van wijdverbreide betegelingstrend zijn inmiddels wel bekend: overbelaste riolen bij piekregenval en het stedelijke ‘hitte-eiland effect’ en ‘hittestress’ op hete zomerdagen. Daar kunnen we met zijn allen wat aan doen.

Wuivende gras
En blijkbaar is de voortuin van het Maastrichtse stel al een inspiratie voor buurtbewoners. Want sinds het prachtig wuivende gras er bij Veronique en Armand in staat, zijn er meerdere voortuinen in de omgeving tot miniprairies omgetoverd. Armand laat me er eentje zien in een straat verderop, waarin hetzelfde soort gras gecombineerd is met rode Echinacea (Zonnehoed). En ook de tuin van het stel zelf is geïnspireerd op een tuin in de straat waarin helmgras het hoofdbestanddeel is.

Kortom, een ideale tuin om eens bij Operatie Steenbreek in het zonnetje te zetten en te laten zien hoe groen ook gemakkelijk kan zijn.

Weinig tijd
Ondanks dat vooral Veronique graag tuiniert, blijft er met drie thuiswonende kinderen, hond Sem en een eigen bedrijf weinig tijd voor over. De achtertuin is dan ook wel grotendeels betegeld. Het voorkomen van glibberigheid rondom het zwembad is de voornaamste reden daarvoor. Maar van groen houden ze beide wel. Daarom is er uitzicht op groene platanen met daartussen een heg van klimop en een ruim perk met verschillende soorten grassen.

Onderhoudsvriendelijk
Voor de voortuin is er gekozen voor een gemakkelijke onderhoudsvriendelijke beplanting die één keer per jaar, in maart, gesnoeid kan worden. Voorheen stonden er wel heesters en andere planten in de voortuin, ‘maar dat was niet onze smaak’, aldus Veronique. Dus de oude planten hebben via de tuinarchitect voor een deel een andere bestemming in andere tuinen gekregen. En inderdaad: het bloeiende gras dat er nu staat, past mooi bij de strakke uitstraling van het moderne witte huis.

Olielampen
De pluimen van lampenpoetsersgras werden vroeger gebruikt om olielampen mee schoon te maken. Het gewas is endemisch (inheems) in de warmere tropische regio’s van de wereld, zoals Azië en Australië. Desondanks lijkt het gras zich prima thuis te voelen in Maastricht. Maar als er weer eens een echt koude winter in aantocht is: bescherm de wortels van het gras voor de zekerheid met een laag mulch. Het gras houdt van een vochtige, maar goed doorlaatbare bodem, staat graag in de volle zon en kan ook goed tegen droogte als het moet. Het zal niet snel gaan woekeren of een ecologische invasie buiten de tuin veroorzaken, omdat het in stevige pollen groeit waarvan de wortels niet onder de grond uitlopen. Zaad verspreidt het plantje alleen als overlevingsstrategie na stevige vorst.

Veronique en Armand vinden het fijn om vanuit het huis ook uitzicht te hebben op het groen. Het gras is leuk om naar te kijken. Vooral als het waait wuift het mooi. En ook zien ze er vaker kinderen die langslopen met hun handen doorheen gaan omdat het lekker aanvoelt.

Vanwege de dichtheid van de begroeiing zal het gras vooral kleine diertjes zoals muizen, kevers, spinnen en insecten beschutting en een woonplaats geven. Een sprinkhaan siert het siergras op het moment dat Carijn een close up foto wil maken voordat ze weer vertrekt.